Κυριακή, 23 Μαΐου 2010

Καλώς ήρθες, παράξενε, στον τόπο μου...


Έχετε ποτέ αναρωτηθεί τι θα έλεγε ο Ιησούς Χριστός αν εμφανιζόταν ξαφνικά στην παράλογη και άγρια εποχή μας;...

Ποιον θα διάλεγε να μιλήσει και να μεταδώσει το μήνυμά του στον κόσμο;...

Ασφαλώς, όχι κάποιον από τους αυτοαποκαλούμενους "ιεράρχες" και "θρησκευτικούς οδηγούς", έτσι;...

Για να δούμε λοιπόν, τι σχέση μπορεί να έχουν οι χαρισματικοί εκφραστές του low bap σε ένα ιστολόγιο που λέγεται "Εσωτερικά Μονοπάτια"...

Από τους Active Member , μια συνομιλία με τον Εσταυρωμένο...

http://www.youtube.com/watch?v=0Q7rNOJBByg&feature=related

Απολαύστε τους στίχους:

- Bάζω λίγο σκοτάδι και λιγάκι βροχή
για να σου φτιάξω μια παράξενη αρχή
και να σε ξεμακρύνω λίγο από τη σκέψη σου
που έτσι κι αλλιώς σε συνερίζεται το κέφ
ι σου.
Σε πάω σε δρόμο μικρό, σε σοκάκι παλιό
σ' ένα αιώνια ποτισμένο απ' το κρασί καπηλειό,
μέρος κακόφημο, ακόμα και για το στοχασμό μου

που ούτε κι ο φόβος δε με φέρνει στ' όνειρό μου.
Εδώ λοιπόν, θα μοιραστώ μια ιστορία μαζί σου
που 'ναι σα να συνέβη χθες και ορκίσου

αν σε πειράξει τόσο που ντραπείς
πουθενά να μη τη πεις
.


- Καλώς ήρθες, ξένε, στον τόπο μου
άραξε δίπλα να σου βάλω ένα κρασί
να πιεις,
συγχώρεσέ με λιγάκι για τον τρόπο μου,
μα με βρήκες στην αγκαλιά της ντροπής.
Ξέμεινα μόνος μου, πάρε και κάτσε όπου θες,
κουρασμένο σε βλέπω, πρέπει καιρό να γυρίζεις,
όμως μέσα στη ζαλάδα μου και πίσω απ' τις σκιές
σα να μου φαίνεται πως κάτι μου θυμίζεις.


- Γεια σου και σένα, έλειπα χρόνια, ήμουνα κάπου μακριά
με φέραν πίσω δυνατές φωνές

και κάποιες τύψεις που μου είπαν πως εδώ κοντά
έχω γεννηθεί κι έχω πεθάνει δυο χιλιάδες φορές.

- Ω, να τα μας, καλά είπα όταν σε είδα
πως σίγουρα παράξενα θα πρέπει ν
α μιλάς
από άλλο κόσμο έχεις απάνω σου σφραγίδα
αυτά τα αγκάθια στο κεφάλι και τα ρούχα που φοράς.

- Κάποτε κάποιοι μου το φόρεσαν για στέμμα
και με χλευάζανε "μεγάλο βασι
λιά"
ακόμα τρέχει από τότε φρέσκο αίμα
σ' αυτά που ανέβηκαν του χρόνου τα σκαλιά.
Γι' αυτό με βλέπεις μέσα στις σκιές
σαν να φοβάμαι και να θέλω να γλιτώσω
μι
α προσευχή σ' ένα περβόλι με ελιές
δε με αφήσανε ποτέ να την τελειώσω...


- Κι όμως μυρίζεις ουρανό και χώματα
κι αυτή την όμορφη δροσιά της σιωπής...

- Είναι που μ' έφεραν εδώ αλλόκοτα μαλώματα,
άκου λοιπόν τι θα τους πεις:
Αφού φωνάζουν όλοι αυτοί
κι αφού σκοτώνουν στ' όνομά μου,
πες, αναβάλλεται η γιορτή,
πάω να ξαπλώσω στα καρφιά μου.
Πες τους ο χρόνος πως τρελάθηκε,
δεν κάνει στάση Γολγοθά
πες ο παράξενος πως χάθηκε

κι έφυγε οριστικά.


- Μπερδεμένα μου τα λες, αλλά γουστάρω,
πρέπει να σπούδασες την τέχνη του μυαλού
ή σαν κι εμένα, όταν με πιάνει και σαλτάρω
και πίνω εδώ, με πιάνει αλλού.

- Γι' αυτό κι εγώ ήρθα εδώ και σε διάλεξα πιωμένο
για να μπορέσεις την αλήθεια να τους πεις,
κάτω απ' το φως το μέτωπο έχεις ιδρωμένο
μα το προσέχεις καθαρό, δε θα ντραπείς.
Οι άλλοι παίξανε μαζί μου στους αιώνες,
"αυτοκράτορα" με χρίσανε, με κάναν "στρατηγό",
τα απλά μου λόγια τα σκορπίσαν σαν κανόνες
και δεν ήξερα τίποτα εγώ.


- Πού με βρήκες εδώ κάτω, τι με θες;

Το μυαλό μου δε σαλεύει από κ
ούνια,
σα να γεννήθηκα μου φαίνεται χθες
ενώ έξω υπάρχουν έξυπνοι μιλιούνια.


- Αυτούς τους είδα, τους άκουσα, τους νιώθει το πετσί μου,

προτιμώ τα καρφιά που με κρατάνε στο σταυρό,

αυτοί πουλήσαν ακριβά τη γέννησή μου,

αυτοί φυ
λάνε το σκοτάδι θησαυρό.
Πες στους εχθρούς μου ότι είχαν λόγο καλό
και θα τους σέβομαι γιατί πιο τίμια σταθήκαν,

όταν με σκότωναν κοιτούσαν ουρανό
κι έτσι προλάβαν, από εκεί συγχωρεθήκαν.


- Ωραίος, παράξενε φίλε μου, απόψε
για την ανημποριά μου βρή
κες σκοπό,
πάρε μια κούπα, πάρε ψωμί και κόψε,

να τελειώσω το κρασί μου και θα πάω να τους πω:
Αφού φωνάζουν όλοι αυτοί
κι αφού σκοτώνουν στ' όνομά σου,

θα πω, αναβάλλεται η γιορτή,
πάς να ξαπλώσεις στα καρφιά σου,
θα πω ο χρόνος πως τρελάθηκε,
δεν κάνει στάση Γολγοθά
θα πω ο παράξενος πως χάθηκε
κι έφυγε οριστικά.
..





9 σχόλια:

Με τα φτερά της ψυχής είπε...

Καλημέρα Φώτη!Ενα από τα αγαπημένα μου τραγούδια!Το ανακάλυψα από τον γιο μου που ακούει πάρα πολύ μουσική.Περνάμε και μαζί την εφηβεία!Δεν είναι να απορίπτεις ουτε στη μουσική,παντού μπορεί να υπάρχει κάποιος κρυμμένος θυσαυρός!

Fotis είπε...

Ειρήνη μου,
ο γιος σου κάνει πολύ καλά που ακούει Active Member, γιατί οι συγκεκριμένοι είναι ό,τι καλύτερο έχει εμφανιστεί τα τελευταία 15 χρόνια στον χώρο της μουσικής καταγγελίας!

Πολλούς ίσως να μην τους εκφράζει αυτό το είδος, ίσως και να μην το θεωρούν μουσική, όμως τα περισσότερα τραγούδια τους είναι στιχουργικά διαμάντια και σε πολλά έχουν πολύ ωραία μουσική επένδυση!

Κάποιος πρέπει να τα πει έξω απ' τα δόντια...
Εγώ που εκφράζομαι πιο ποιητικά (πιο απαλά, αν θες) βρίσκω σ' αυτούς ένα είδος σκληρής αλλά αυθεντικής έκφρασης, που μου λείπει και με συμπληρώνει...

Όπως είπες κι εσύ, δεν πρέπει να απορρίπτουμε κάτι που δεν το έχουμε συνηθίσει.

Καλό απόγευμα!

delta είπε...

Κοίτα να δεις φίλε μου τι διαμάντι κρύβεται κάτω από ένα ρυθμό που δεν αντέχω με τίποτα να τον ακούσω γιατί μου γυρίζει τα έντερα !

Όπως πολύ σοφά λες Φώτη μου : «δεν πρέπει να απορρίπτουμε κάτι που δεν το έχουμε συνηθίσει»

Μπράβο ρε καπετάνιε που το ανακάλυψες !

(Για συγκέντρωσε το πλήρωμα για Βόλο γιατί πολύ χαλαρούς τους έχεις αφήσει βλέπω ;-)

ηλιογράφος είπε...

Ότι καλύτερο έχω ακούσει από τη σύγχρονη Ελληνική σκηνή.

Fotis είπε...

@ Δημήτρη, εμείς τα είπαμε και στο τηλέφωνο.
Το συγκεκριμένο κομμάτι μου το σύστησε ένας ξάδερφός μου που ασχολείται πολύ με αυτό το είδος.

Καλή σου νύχτα!

@ Φίλε Ηλιογράφε,
όντως οι στίχοι αυτοί είναι πολύ δυνατοί και καρφώνονται στο μυαλό και στην καρδιά.

Να είσαι καλά!
Καληνύχτα!

Γεωργία είπε...

Σήμερα ήταν τυχερή η μέρα μου.
Active Member, υπάρχουν τάλαντα πολλά εδώ...
Ευχαριστώ πολύ Φώτη,νά'σαι καλά.

Fotis είπε...

Φίλη Γεωργία,

κι εγώ σ' ευχαριστώ για την επίσκεψη.

Να είσαι καλά και κάθε μέρα σου να είναι τυχερή!

Καληνύχτα!

Margo είπε...

Καταπληκτικοί στίχοι αυτά τα συγκροτήματα είναι ίσως ο σύγχρονος τρόπος έκφρασης των ποιητών!

Καλή σου μέρα Φώτη μου:-)

Fotis είπε...

Καλησπέρα, Μαρία!

Ελπίζω να είσαι καλά!
Να μην επαναλαμβάνομαι, τη γνώμη μου για τους στίχους την έγραψα στα παραπάνω σχόλια.

Χαίρομαι που σου άρεσαν.
Το e-mail μου το έλαβες;

Θα τα πούμε, Μυκονιάτισσα!