"ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ" ΣΤΗΝ ΚΡΗΤΗ!

Ναι!!!

Ο “καπετάνιος” επέστρεψε μετά από τις καλοκαιρινές του διακοπές, γεμάτος ενέργεια, όμορφες εικόνες και αναμνήσεις μα προπάντων γεμάτος υπέροχα συναισθήματα, που θα τρέφουν την ψυχή του για πολύ πολύ καιρό!...

Φίλοι μου, ΕΡΩΤΕΥΤΗΚΑ!!!

Ερωτεύτηκα ένα νησί, έναν τόπο μαγικό, που με καλούσε χρόνια κοντά του στον ύπνο και στον ξύπνιο μου και που – επιτέλους – με αξίωσε η ζωή και ο Θεός να πατήσω τα ευλογημένα χώματά του…

Πήγα στην Κρήτη και εκπλήρωσα ένα όνειρο ζωής!

( Τώρα ίσως κάποιοι θεωρήσουν ότι υπερβάλω…

Εντάξει, δεν πήγα και στην Αυστραλία ή στη Λατινική Αμερική και ίσως να μη μοιάζει και μεγάλο κατόρθωμα, αφού πολλοί την έχουν επισκεφτεί αρκετές φορές.

Θα μου πείτε: «Και γιατί δεν πήγαινες τόσα χρόνια; Τόσο δύσκολο ήταν;»

Όχι, δεν ήταν δύσκολο. Το σχεδίασα δυο τρεις φορές και στο παρελθόν.

Εκτός από συγκεκριμένες αντίξοες συνθήκες, που ματαίωσαν το ταξίδι, ίσως

υποσυνείδητα να το ανέβαλα γιατί για μένα αυτός ο τόπος σημαίνει πάρα πολλά πράγματα και δεν ένιωθα έτοιμος να αφεθώ στη μαγεία του και να τον γνωρίσω με τον τρόπο που ήθελα…)

Φέτος όμως είχαν πλέον ωριμάσει οι συνθήκες και η εσωτερική έλξη έγινε ακατανίκητη!

Το αποφάσισα, το σχεδίασα και το πραγματοποίησα με την ακρίβεια και την ευλάβεια ενός προσκυνητή ή ενός ξενιτεμένου, που επιστρέφει σε γη αγαπημένη μετά από χρόνια.

Για να εξηγηθώ, όχι, δεν είμαι Κρητικός στην καταγωγή, Ηπειρώτης είμαι και Πελοποννήσιος, όμως αυτή η ανεξήγητη γοητεία που ασκεί επάνω μου η Κρήτη ίσως πηγάζει από εμπειρίες και βιώματα προγενέστερων ζωών ( εδώ αγγίζουμε τη μεταφυσική και η φίλη μου η Ρίκη

θα αρχίσει να αγριεύει!...)

Αρκετά όμως με τις ψυχολογικές ερμηνείες…

Ας περάσουμε στο “ψητό”, στο “ζουμί” και στην ουσία…

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ

Γραφικό σοκάκι στην παλιά πόλη του Ρεθύμνου

Η μεγαλοπρεπής και ηρωική Μονή Αρκαδίου

Ανώγεια: στο σπίτι του αθάνατου Νίκου Ξυλούρη

Ο φάρος του Ρεθύμνου

Τι "καπετάνιος" θα ήμουν αν δεν είχα το ιστιοφόρο μου;...
Εμπρός, επιβιβαστείτε!...

Στο όμορφο χωριουδάκι Αμάρι του Ρεθύμνου , εκεί που πρωτοπερπάτησε και πρωτομίλησε η..."γοργόνα"!...

Χαρακτηριστική "πυροβολημένη" κρητική ταμπέλα, στο δρόμο προς τα Σφακιά... (Δε θυμίζει κάτι από την είσοδο των πόλεων στο..."Λούκυ Λουκ";...)

Το λιμανάκι στη Χώρα των Σφακίων

Το θρυλικό Φραγκοκάστελλο...

...εκεί που μας περίμενε ένας "δροσουλίτης", ο Μάρκος με τη λύρα και την υπέροχη φωνή του...

Δειλινό στο γραφικό λιμάνι των Χανίων

Φόδελε: στο πατρικό σπίτι και μουσείο του Δομήνικου Θεοτοκόπουλου (Ελ Γκρέκο)

Στο χωριό Επισκοπή Ηρακλείου: στο Πολεμικό και Εθνολογικό Μουσείο του καπετάν Μιχάλη Αργυράκη, εκεί που φυλάσσει σκεπασμένο με την ελληνική σημαία το μοιραίο αυτοκίνητο με το οποίο σκοτώθηκε την Πρωτομαγιά του 1976 ο Αλέκος Παναγούλης

Στη Μυρτιά, στο μουσείο του Νίκου Καζαντζάκη

Στο Χουδέτσι, στο μουσικό εργαστήρι και μουσείο μουσικών οργάνων του Ross Daly (εδώ εντυπωσιακά έγχορδα από την Ινδία, την Περσία και το Κιργιστάν)

[ Στο σημείο αυτό λείπουν οι φωτογραφίες από την πόλη του Ηρακλείου και τον τάφο του Καζαντζάκη. Αυτές βγήκαν με τη φωτογραφική μηχανή της Ρίκης Ματαλλιωτάκη, οπότε θα περιμένουμε να κάνει σχετική ανάρτηση στο μπλογκ της "Λογο-τεχνία"...]

Το φρούριο του Ρεθύμνου, η περίφημη Φορτέτζα

Οι νέοι φίλοι μας, η Ειρήνη ("Με τα φτερά της ψυχής") και ο Γιώργος

Ο Κρητικός ζωγράφος Αλέξανδρος Ανδρουλάκης ("Σολωμάντζαρος")

...και φυσικά, πώς θα μπορούσα να ολοκληρώσω το οδοιπορικό και το παρθενικό μου ταξίδι στη Μεγαλόνησο δίχως να φωτογραφηθώ ως Κρητικός, έτσι για να μου φύγει λίγο ο καημός...

Άχι και να 'ταν μπορετό όντε ξαναγεννιόμουν απού τζη Κρήτης τα βουνά κι εγώ να καταγόμουν!