Δευτέρα, 18 Ιανουαρίου 2010

Υποθετικό


Αν μου επέτρεπες να ψηλαφίσω
με δάχτυλα τρεμάμενα
μία προς μία όλες
τις ανοιχτές πληγές σου

αν με περίμενες τα βράδια
στο βαθύ
κατώφλι των ματιών σου
κι έσπερνες πάνω στο οργωμένο μου κορμί
τον άγιο σπόρο το
υ φιλιού σου

αν άφηνες έστω μια λέξη
απ' τα θλιμμένα μου τραγούδια
διστακτικά να πλαγιάσει
πάνω
στο κοριτσίστικο στήθος σου
και το πρωί, ξυπνώντας, δεχόσουν να πατήσεις
με τα πόδια γυμνά
πάνω στα σκορπισμένα ροδοπέταλα

των ματαιωμένων μου ονείρων


θα σου κρατούσα το χέρι σφιχτά
και θ' άναβα μια μεγάλη φωτιά
με ό,τι απέμεινε από
τις τελευταίες άρρωστες ζωές μου


έτσι, να βλέπεις - μη μου σκοντάψεις - να φωτίζεις
τη γενναία σου κάθοδο

μες στις απόκρημνες χαράδρες, στους κρατήρες,
στα βαραθρώδη σπήλαια
της γερασμένης μου ψυχής...

8 σχόλια:

Ευρύνοος είπε...

Αυτές είναι ομορφιές!!

καλησπέρα φίλε Φώτη :)

Fotis είπε...

Γεια σου, φίλε Τάσο!
Τελικά, έμεινα με τις υποθέσεις...Αν...
Δεν πειράζει, τουλάχιστον το αντιμετώπισα δημιουργικά!
Καλό βράδυ!

delta είπε...

Να τα μας !

Κύλησε ο τέντζερης και βρήκε το καπάκι !

Τι θα γίνει με σας ρε παιδιά και τα πασπατέματά σας ;

Ποιητική αδεία σου λέει ...

Διακρίνω μια αδυναμία στο κοριτσίστικο στήθος και στους δύο ή μου φαίνεται ;

Κι εσύ ρε Φώτη μου, βρες επιτέλους μια γυναίκα ;-)

Fotis είπε...

Καλημέρα, Δημήτρη μου!
Χα χα, "ποιητική αδεία", έτσι;...
Ρε φίλε, τι να γίνει, ενώ είμαστε όντα τρισυπόστατα συνήθως θυμόμαστε μόνο τον νου και την ψυχή...;-)

Την βρήκα, αδερφέ, μην ανησυχείς!
Το ποίημα δεν είναι τωρινό, είναι του 2005. Απλώς, ήθελα να εκφράσω τη διάσταση που υπάρχει συχνά ανάμεσα στις προσδοκίες μας και την πραγματικότητα εκεί έξω.
Αυτά περάσανε. Τώρα όλα μια χαρά!
Καλη σου μέρα!

delta είπε...

Πάει το "υποθετικό" λοιπόν !

Πολύ χαίρομαι

(Και τώρα τι θα τις κάνω κάτι ξαδέλφες που της έψηνα για ένα φίλο ποιητή από την Πάτρα Φώτη ;)

Fotis είπε...

Ωχ, αυτό είναι ένα πρόβλημα!...
Φίλε, λυπάμαι αλλά έχω βρει (ή με έχει βρει) μια κοπέλα ξεχωριστή, που μιλάει απευθείας στην ψυχή μου, οπότε φοβάμαι πως θα απογοητεύσω "το κοινό μου" στην Ξάνθη!
(Αρχίζω να την "ψωνίζω", έτσι;...)

Εύχομαι οι ξαδελφούλες σου να βρουν τους συντρόφους που αξίζουν και ας μη γράφουν ποιήματα!

Αν γινόταν κάτι, εκτός από φίλο και αδελφό θα σε έλεγα και "ξάδελφο"!

epikuros είπε...

Κι έλεγα ρε Φώτη,
στην εκπομπή του σαββάτου "έρωτος φύσις", τί θα έχω να στολίσω μς λόγο τα τραγούδια.
Νά ένα στολίδι!
Με την άδειά σου, να το δανειστώ;
Σ' ευχαριστώ φίλε!

Fotis είπε...

Γεια σου, Βαγγέλη μου!
Και βέβαια να το δανειστείς, φίλε!
Δυστυχώς, πάλι δε θα μπορέσω να σε ακούσω! Έχουμε στη δουλειά την ετήσια απογραφή (δουλεύω σε πολυκατάστημα) και θα μείνουμε μέχρι αργά.
Δεν πειράζει. Θα είμαι εκεί νοητά!...
Καληνύχτα και σ' ευχαριστώ και πάλι!