Η ελπίδα για τη Μαρία είναι ακόμα ζωντανή!...Ας μην την αφήσουμε να σβήσει...

Επειδή έχουμε πολλούς μήνες να μιλήσουμε για τη Μαρία Δημητρίου, τη φίλη μας από την Κύπρο, που βασανίζεται εδώ και χρόνια από ένα συνδυασμό πολύ σοβαρών ασθενειών, θα ήθελα να σας ενημερώσω για τη μέχρι τώρα εξέλιξη της κατάστασής της.

(όσοι δε γνωρίζουν το περιστατικό, αλλά και όσοι θέλουν να φρεσκάρουν τη μνήμη τους, μπορούν να μπουν στους παρακάτω συνδέσμους:

www.internalpaths.blogspot.com/2010/10/blog-post_31.html
www.internalpaths.blogspot.com/2010/11/blog-post.html )

Επιτέλους, η Μαρία εδώ και 3 εβδομάδες βρίσκεται ήδη στο Mayo Clinic στο Rochester της Minessota, μετά από πολύμηνη καθυστέρηση λόγω της απάνθρωπης γραφειοκρατίας αλλά και της ανευθυνότητας/αδιαφορίας/αναισθησίας των αρμοδίων...Ας ελπίσουμε μόνο αυτή η καθυστέρηση να μην αποδειχθεί μοιραία και εγκληματική...

Όπως μας ενημερώνει η φίλη της Μαρίας, Νεφέλη, η υγεία της φίλης μας παραμένει κρίσιμη και υποβάλλεται σε διαρκείς και επίπονες εξετάσεις. Τα αιματολογικά της στοιχεία είναι αρκετά χαμηλά, ενώ η εξέταση MRI αποκάλυψε όγκο στο πίσω μέρος του κεφαλιού, σε συνδυασμό με την ενδοκρανιακή πίεση και τους όγκους στην κοιλιακή χώρα. Να φανταστείτε ότι στην Κύπρο είχαν να της κάνουν τη συγκεκριμένη εξέταση (MRI) από πέρσι το καλοκαίρι!!!
Από τα πορίσματα των εξετάσεων θα εξαρτηθεί και η πορεία των θεραπειών που θα ακολουθηθούν. Οι γιατροί δεν υπόσχονται θαύματα, παρά μόνο τη μέγιστη δυνατή βελτίωση της ποιότητας ζωής της.

Στους παραπάνω συνδέσμους, θα βρείτε τους τραπεζικούς λογαριασμούς, στους οποίους μπορείτε να καταθέσετε κάποιο ποσό για τη Μαρία.

Εκτός από την υλική βοήθεια (ακόμα και το μικρότερο ποσό μπορεί να συνεισφέρει σημαντικά), ας ενώσουμε για άλλη μια φορά την αγάπη και τις προσευχές μας. Ίσως κάποιοι δεν πιστεύουν στη δύναμη της προσευχής, όμως γνωρίζω πως όσοι ασχολούνται με την εσωτερική αναζήτηση και την πνευματικότητα ξέρουν πόσο μπορεί να βοηθήσει η θετική σκέψη, η με πίστη θερμή προσευχή και η εστιασμένη επίκληση του Θεού...

Ας μην αφήσουμε την ελπίδα για τη Μαρία να σβήσει...

Να είστε όλοι καλά!

Όταν με δεις...

Όταν με δεις γαντζωμένο

πάνω στο μαύρο συρματόπλεγμα,

όταν με δεις μελανιασμένο

να τρέμω μέσα σε κελί υγρό

όταν με δεις αιμόφυρτο στην άσφαλτο

ή κρεμασμένο στην αγχόνη του ληστή

μην κλάψεις, μη με λυπηθείς

κι ούτε να πεις πως άδικα υπέφερα...

Λυπήσου μόνο αν με δεις

γελώντας να φωτογραφίζομαι

πλάι στον τύραννο και τον χαφιέ

και να ντραπείς όταν με δεις να σκύβω το κεφάλι

και της γλοιώδους ικεσίας λόγια αναίσχυντα να μηρυκάζω

κι όταν σου πούνε πως με είδανε ν' αργοπεθαίνω

μ' ένα τηλεκοντρόλ στα σάπια δάχτυλά μου,

κλάψε πικρά και βρίσε με
για τη ζωή που μάταια σπατάλησα
μέσα στα ψεύδη και τους συμβιβασμούς...

Βεβαιότητες...

Λατρεύω αυτό το ξάφνιασμα στο βλέμμα σου...

Ξέρω, απορείς που δεν ανταποδίδω τα χτυπήματα,

στις προσβολές σου εγώ δεν αποκρίνομαι,


τα μάτια χαμηλώνω, σφίγγοντας τα δόντια

και μέσα στο μυαλό μου ξεσπώ σε γέλιο ακράτητο...



Με τρέφει μόνο η προσδοκία της εικόνας σου

να ικετεύεις για έλεος

κείνη την ώρα που θα κοιτάς ανήμπορος τις βεβαιότητες

και τις γελοίες αυταπάτες σου να ανατρέπονται

και να σωριάζονται μπροστά στα πόδια σου




με μέγα κρότο...

Της πείνας

Σαρανταπέντε μάστορες κι εξήντα μαθητάδες

ολημερίς εχτίζανε τ' αρχόντου το παλάτι

εχτίζαν και πονούσανε κι όλο μοιρολογούσαν

μέσα στον ήλιο, στη βροχή και μες στο ξεροβόρι.

Δεν τους πονούσε το μυστρί μήτε το πηλοφόρι

μήτε ο ήλιος κι η βροχή μήτε το ξεροβόρι

μον' του αρχόντου οι προσβολές και οι πικρές κουβέντες

κι όλο την πείνα βρίζανε και τηνε καταριόνταν:

"Ανάθεμά σε, πείνα μου και μυριανάθεμά σε

που μου φλογίζεις την κοιλιά και το μυαλό θολώνεις

και μ' έμαθες να μην κοιτώ στα μάτια τους ανθρώπους,

στη γη δειλά να περπατώ και με σκυφτούς τους ώμους,

να λιβανίζω δουλικά τους θρόνους της κατάντιας

αντίς ορθός να σηκωθώ, τον ήλιο ν' αντικρίσω,

να διώξω τσ' αφεντοληστές και τους αρχοντοκλέφτες!"...

Καλώς σας βρήκα!!!

Επιτέλους!!!
Μετά από απουσία 50 ημερών, επέστρεψα στα μονοπάτια της τεχνολογίας!

Ο καπετάνιος, αφού άραξε στη στεριά για περίπου 7 εβδομάδες, είναι πλέον έτοιμος να ξαναμπαρκάρει μαζί σας για νέα ταξίδια!
Στο σημείο αυτό, οφείλω να συγχαρώ και να ευχαριστήσω τον άξιο συγκυβερνήτη μου από την Ξάνθη, που στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων και κράτησε σταθερά το πηδάλιο του σκάφους όλο αυτό το διάστημα...

Σας χαιρετώ λοιπόν και σας καληνυχτίζω με μερικές σκέψεις μεγάλων ανθρώπων, που προσφέρονται για στοχασμό...

"Αγάπα και θα αγαπηθείς. Η αγάπη είναι μαθηματικώς ακριβοδίκαιη, σαν τις δυο πλευρές μιας αλγεβρικής εξίσωσης."

ΕΜΕΡΣΟΝ

"Ο δρόμος του ανώτερου ανθρώπου είναι τριπλός:

όντας ενάρετος, είναι απαλλαγμένος από τα άγχη,

όντας σοφός, είναι απαλλαγμένος από τη σύγχυση,

όντας τολμηρός, είναι απαλλαγμένος από το φόβο."

ΚΟΜΦΟΥΚΙΟΣ

"Δεν υπάρχει θεραπεία για τη γέννηση και το θάνατο πέρα από το να απολαύσεις το ενδιάμεσο διάστημα. Το σκοτεινό φόντο που παρέχει ο θάνατος τονίζει τα τρυφερά χρώματα της ζωής σε όλη τους την αγνότητα."

ΤΖΟΡΤΖ ΣΑΝΤΑΓΙΑΝΑ

"Οι χρυσές στιγμές στο ποτάμι της ζωής μάς προσπερνούν και το μόνο που βλέπουμε είναι άμμος. Οι άγγελοι έρχονται να μας επισκεφτούν και το αντιλαμβανόμαστε μόνο αφού έχουν φύγει."

ΤΖΟΡΤΖ ΕΛΙΟΤ

"Οι μεγάλες ψυχές έχουν θέληση, οι αδύναμες έχουν απλώς επιθυμίες..."

ΚΙΝΕΖΙΚΗ ΠΑΡΟΙΜΙΑ

Κάτι πρέπει να πεις...

Ντρέπομαι που είμαι πολίτης αυτής της χώρας…

Το δανείζεσθαι της εσχάτης αφροσύνης και μαλακίας εστίν : Πλούταρχος

Δεν ανήκω σε εκείνους που φοβούνται το λαό. Αυτός, και όχι οι πλούσιοι, αποτελεί την εγγύησή μας για διαρκή επιτυχία. Και, για να προστατεύσουμε την ανεξαρτησία του, δεν θα πρέπει να επιτρέψουμε στους κυβερνώντες να μας φορτώσουν με διαρκές χρέος. Αν βρεθούμε να φορολογούμαστε για ό,τι τρώμε και πίνουμε, για τα αναγκαία και τις ανέσεις μας, για τις εργασίες και τις διασκεδάσεις μας, τότε ο λαός μας θα χρειαστεί να δουλεύει 16 ώρες από τις 24 και να δίνει ό,τι κερδίζει από τις 15 ώρες στην κυβέρνηση για τα χρέη της. Τότε, όμως, δεν θα έχουμε χρόνο να σκεφτούμε και κανένα μέσο να εγκαλέσουμε αυτούς που μας κυβερνούν άσχημα. Δεν θα έχουμε καμία άλλη επιλογή από το να εκμισθώνουμε τους εαυτούς μας σε εκείνους που το μόνο που θέλουν είναι να μας κρατάνε δεμένους, έως ότου ο κύριος όγκος της κοινωνίας καταλήξει να είναι ένα απλό αυτόματο μιζέριας, δίχως καμιά άλλη αίσθηση εκτός από το να αμαρτάνει και να υποφέρει

Τόμας Τζέφερσον

3^ος πρόεδρος των ΗΠΑ

Το να δανείζεσαι δεν είναι πολύ καλύτερο από το να ζητιανεύεις. Όπως το να δανείζεις με τόκο δεν είναι πολύ καλύτερο από το να κλέβεις.

Gotthold Ephraim Lessing - Γερμανός διαφωτιστής

--------

«Τα δάνεια δούλους τους ελεύθερους ποιεί».

Μένανδρος - Αρχαίος Έλληνας ποιητής

Συνοδοιπόροι είμαστε με τον ίδιο προορισμό...

Το Πάσχα πέρα από όλα όσα γνωρίζουμε

Το Πάσχα πέρα από όλα όσα γνωρίζουμε, θα μπορούσε να είναι μια εσωτερική πνευματική κατάσταση, μέσα από την οποία κάθε ανθρώπινη υπόσταση κάποια στιγμή είναι αναγκασμένη να διέλθει για να φτάσει στη λύτρωση. Αρχίζουμε να κατανοούμε πλέον, ιδιαίτερα την εποχή που διανύουμε, πως το Πάσχα θα το βιώσουμε οι ίδιοι, πως θα περάσουμε όλα τα πάθη του Χριστού μέχρι να φτάσουμε στο τελικό στάδιο που είναι η Ανάστασή μας.

Η εορτή του Πάσχα είναι ένας συμβολισμός που έχει σχέση με την όλη πορεία του ανθρώπου, μέχρι να φτάσει στον προορισμό του, που δεν είναι άλλος από την ένωσή του με τη Μία Θεία Ουσία, τη Συμπαντική Θεότητα, της οποίας εκδήλωση και μόριο είναι ο ίδιος

Η κατάσταση του Πάσχα στον άνθρωπο αρχίζει από τη στιγμή που το Θείο Φως αρχίζει να επενεργεί πάνω στη διάνοιά του. Η Πνευματική Υπόσταση υποδουλώθηκε στο πέρασμα των αιώνων στην ύλη και παρέδωσε τα ηνία σ’ αυτήν. Έτσι έχουμε την κατάσταση δουλείας του Ισραηλίτικου λαού από τον Αιγυπτιακό. Ίσως δυστυχώς, έναν αντίστοιχο παραλληλισμό να μπορούμε να κάνουμε κι εμείς οι Έλληνες σήμερα που με την απώλεια των πνευματικών και ηθικών αξιών μας και με τις κακές επιλογές προσώπων, παραδώσαμε τα ηνία της χώρας μας σε ξένα χέρια.

Στο σημείο όμως αυτό έρχεται η κλήση του Φωτός, έντονη πλέον κι αποφασιστική, γιατί πάντα υπήρχαν κλήσεις αλλά ματαιώθηκαν, εφόσον η διάνοια είχε στα χέρια της όλες τις δυνάμεις, αδρανοποιώντας έτσι με όλα τα μέσα τα κέντρα, τα οποία ήταν κατάλληλα να συλλάβουν και να ενεργοποιήσουν αυτή την θεία έκχυση φωτός.

Η κρούση τώρα γίνεται έντονη, τόσο έντονη που κάθε περιθώριο αδυναμίας, εξασθένησης ή άγνοιας εξαλείφεται. Γίνεται σεισμός, επέρχεται κλονισμός στην έως τώρα κοιμώμενη και αδύναμη, έτοιμη να σβηστεί και να χαθεί συνείδηση. Η δόνηση συγκλονίζει και δημιουργεί ρήγμα βαθύ, εκεί που άλλοτε υπήρχε το συμπαγές πέτρωμα της συνήθειας και αφήνει να ελευθερωθεί η αχνή σπίθα ελπίδας, που είχε καταχωρηθεί σε μέρη άδυτα και σκοτεινά, προσμένοντας κάπου-κάπου λίγο οξυγόνο για να διατηρηθεί μέχρι τη στιγμή που θα της έδιναν τη δύναμη να φουντώσει και πάλι.

Αυτή η δόνηση, που είναι εντεταλμένη και προορισμένη για το σκοπό αυτό, κατευθύνεται από την Αέναη Πηγή προς όλες τις ψυχές και κρούει κάθε ψυχή. Και η κρούση αυτή δεν είναι απλή. Επιφέρει δόνηση ανάλογη, ώστε να προκαλέσει το απαραίτητο ρήγμα, αυτό που χρειάζεται για να επιτρέψει στην κρυμμένη φλόγα να εξέλθει και να ενδυναμωθεί. Είναι η Θεία Φωνή άνωθεν που καλεί το λαό της, τον κάθε άνθρωπο ξεχωριστά, να ξυπνήσει. Είναι η Θεία Φωνή, το σπέρμα μέσα στον άνθρωπο, που απαντά στο κάλεσμα και αιτεί βοήθεια και στήριξη για να ενδυναμωθεί, για να μπορέσει να σπάσει τα δεσμά, να περπατήσει την Οδό και να ενωθεί με τη Μια Θεία Πηγή.

Είναι η Θεία καταβολή, η Θεία Υπόσταση σε κάθε άνθρωπο, που ξυπνά και έντονα διαμαρτύρεται για την έως τώρα δουλεία κι έντονα επιθυμεί να ελευθερωθεί, να σπάσει κάθε φραγμό δουλείας και υποταγής στους δεσμώτες, και να υπαχθεί στη Θεία Ουσία του.

Αγαπητοί μου συνοδοιπόροι

Καλή Λευτεριά

Και

Καλή Ανάσταση

Συνοδοιπόροι είμαστε με τον ίδιο προορισμό...

Ερωτικές Δονήσεις

Ήλιε, που κάθε πρωινό

απ’ τα παραθυρόφυλλα δειλά

γλυκοχαϊδεύεις το γυμνό, ανέγγιχτο κορμί της,

καθώς αργολικνίζεται στα μεταξένια της σεντόνια,

πάρε αν θες τα μάτια μου να δεις πως τη θαυμάζω

και τότε είμαι σίγουρος διπλά θα την φωτίζεις

Μα ίσως τα μάτια μόνα τους ποτέ να μη μπορέσουν

δίχως της καρδιάς την συνδρομή

ούτε της άφατης ομορφιάς

την λάμψη να αντικρύσουν,

μήτε της αγνής αγάπης

τους θείους αναπαλμούς να αντέξουν.

Γι’ αυτό αν θέλεις Ήλιε μου

αλώβητο σε ένταση τον θαυμασμό να νοιώσεις

πάρε μαζί με τη ματιά και την αθώα καρδιά μου

που ο έρωτας τη δόνησε στα πιο ισχυρά του ρίχτερ

και μ’ ύψωσε απλό θνητό,

ισόθεο στην τάξη.

Συνοδοιπόροι είμαστε με τον ίδιο προορισμό...