Πέμπτη, 26 Μαΐου 2011

Της πείνας

Σαρανταπέντε μάστορες κι εξήντα μαθητάδες

ολημερίς εχτίζανε τ' αρχόντου το παλάτι

εχτίζαν και πονούσανε κι όλο μοιρολογούσαν

μέσα στον ήλιο, στη βροχή και μες στο ξεροβόρι.

Δεν τους πονούσε το μυστρί μήτε το πηλοφόρι

μήτε ο ήλιος κι η βροχή μήτε το ξεροβόρι

μον' του αρχόντου οι προσβολές και οι πικρές κουβέντες

κι όλο την πείνα βρίζανε και τηνε καταριόνταν:

"Ανάθεμά σε, πείνα μου και μυριανάθεμά σε

που μου φλογίζεις την κοιλιά και το μυαλό θολώνεις

και μ' έμαθες να μην κοιτώ στα μάτια τους ανθρώπους,

στη γη δειλά να περπατώ και με σκυφτούς τους ώμους,

να λιβανίζω δουλικά τους θρόνους της κατάντιας

αντίς ορθός να σηκωθώ, τον ήλιο ν' αντικρίσω,

να διώξω τσ' αφεντοληστές και τους αρχοντοκλέφτες!"...



4 σχόλια:

ΛΥΧΝΟΣ ΚΑΙΟΜΕΝΟΣ είπε...

καλή λευτεριά, να μας ευχηθώ!

Με τα φτερά της ψυχής είπε...

Γεια σου Φώτη μου,καλώς όρισες και πάλι!Άντε αρχίσαμε να ξυπνάμε ως έθνος,καλή Ανάσταση!
και φυσικά μόλις τελειώσετε από όλες τις υποχρώσεις σας,σας περιμένουμε στη Χαλκίδα για διακοπές!
Πριν λίγο τα λέγαμε με την γοργόνα σου στο τηλέφωνο.

Fotis είπε...

Καλημέρα, "Λύχνε καιόμενε"!

Άργησα να απαντήσω γιατί κάποιο ηλεκτρονικό πρόβλημα δε μου επέτρεπε να μπω στα σχόλια του μπλογκ.
Πολύ σημαντική η ευχή σου!

Καλή λευτεριά σε όλους μας!
Να είσαι καλά!

Fotis είπε...

Καλημέρα, Ειρήνη μου!

Ελπίζω να είστε καλά!
Όντως, είναι ένα πρώτο θετικό σημάδι το ότι άρχισε ο κόσμος να βγαίνει από το λήθαργο και την αποχαύνωση...

Θα ήταν ωραία να βρισκόμασταν μέσα στο καλοκαίρι!
Θα το δούμε με τη Μαρία, μήπως πεταχτούμε κανά Σαββατοκύριακο να σας επισκεφτούμε!

Φιλιά!