Ας ενώσουμε τις καρδιές μας για τη Μαρία!

ΕΠΕΙΓΟΝ!!!

Φίλες και φίλοι μου, σας απευθύνω μια επείγουσα έκκληση για ένα ζήτημα κυριολεκτικά ΖΩΗΣ ΚΑΙ ΘΑΝΑΤΟΥ!

Πρόκειται για μία αγαπημένη φίλη από τη Λευκωσία, τη Μαρία Δημητρίου, η οποία είναι 25 ετών και πάσχει από μία σπάνια νευρολογική νόσο, το σύνδρομο Behcet-Αδαμαντιάδη ή “Neurobehcet disease”, που προσβάλλει ταυτόχρονα πολλά όργανα του ανθρώπινου σώματος. Η νόσος αυτή της έχει προκαλέσει ρευματοειδή αρθρίτιδα, σκλήρυνση κατά πλάκας, επιληπτικές κρίσεις, χρόνια εγκεφαλίτιδα λόγω φλεγμονής του εγκεφαλονωτιαίου υγρού, καθώς και μειωμένη όραση και ακοή.

Επιπλέον, έχουν κάνει την εμφάνισή τους μια σειρά από καρκινικοί όγκοι κοντά στην υπόφυση, αλλά και στην κοιλιακή χώρα, πράγμα που κάνει την κατάσταση ακόμα πιο απελπιστική.

Η Μαρία έχει κάνει μια σειρά από χειρουργικές επεμβάσεις στην Κύπρο και στην Αγγλία, χωρίς θεαματικά αποτελέσματα, ενώ αναγκάζεται να παίρνει σχεδόν σε καθημερινή βάση ισχυρά παυσίπονα, μορφίνη και κορτιζόνη, προκειμένου να αντέχει τους φρικτούς πόνους. Μέχρι στιγμής η μόνη ελπίδα φαίνεται πως έρχεται από το Mayo Clinic των Η.Π.Α., μια κλινική με ιδιαίτερη εξειδίκευση στη συγκεκριμένη νόσο.

Το πρόβλημα είναι πως το υπουργείο Υγείας της κυπριακής κυβέρνησης αρνείται να καλύψει τα υψηλά έξοδα νοσηλείας, με αποτέλεσμα να χάνεται πολύτιμος χρόνος, κατά τη διάρκεια του οποίου η υγεία της Μαρίας επιδεινώνεται δραματικά.

Για το λόγο αυτό, η οικογένεια της Μαρίας αναγκάστηκε (μετά από προτροπή των γιατρών και πολλών φίλων) να ανοίξει λογαριασμούς στην Ελληνική Τράπεζα και στη Νέα ΣΠΕ ( Νέα Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία) Αγλαντζιάς, προκειμένου να συγκεντρωθεί το χρηματικό ποσό που απαιτείται για να μεταφερθεί η Μαρία στο Mayo Clinic και να υποβληθεί στις απαραίτητες εξετάσεις και επεμβάσεις. Οι γιατροί που την παρακολουθούν τονίζουν πως το ταξίδι πρέπει να γίνει μέσα στον επόμενο μήνα, καθώς δεν υπάρχει πλέον καιρός για χάσιμο και τα περιθώρια συνεχώς στενεύουν. Δεν είναι υπερβολή να πούμε πως η ζωή της κρέμεται πλέον από μια κλωστή.

Η ίδια η Μαρία γνωρίζει πολύ καλά την κρισιμότητα της κατάστασής της (μας ενημερώνει συχνά μέσα από το ιστολόγιό της, αλλά και με sms στα κινητά μας τηλέφωνα, μόνο που αποφεύγει να μιλήσει σε κινητό, λόγω της ακτινοβολίας) και το μόνο που ζητάει είναι όση ζωή της απομένει να είναι κατά το δυνατό ποιοτική, πράγμα που σημαίνει να μην πονάει και να μπορεί να εκτελεί βασικές λειτουργίες και να αυτοσυντηρείται. Ό,τι δηλαδή για όλους εμάς θεωρείται δεδομένο και αυτονόητο, για εκείνη είναι το στοίχημα και το όνειρό της ζωής της…

Θέλω επίσης να τονίσω πως η Μαρία είναι μια κοπέλα περήφανη και αξιοπρεπής και δεν ήθελε με τίποτα να ανοιχτεί λογαριασμός για χάρη της. Εγώ ο ίδιος την παρακαλούσα για μήνες μέσω e-mail και γραπτών μηνυμάτων και η μόνιμη απάντησή της ήταν πως δε θέλει να γίνει αποδέκτης εράνου και “ελεημοσύνης”. Τον τελευταίο μήνα όμως η επιδείνωση της υγείας της ήταν αλματώδης, έτσι αναγκάστηκε να συμφωνήσει, με μοναδικό όρο να μη δημοσιευτεί η φωτογραφία της.

Γνωρίζοντας πόσο δύσκολο είναι, στην άσχημη οικονομική συγκυρία που διανύουμε, να στερηθούμε οποιοδήποτε χρηματικό ποσό, σας ζητώ να αγκαλιάσουμε όλοι μαζί αυτό το γενναίο κορίτσι, που παλεύει καθημερινά με τις ασθένειες και το θάνατο κι όμως μπορεί ακόμα να γελά και να ονειρεύεται, δίνοντας μας κουράγιο, δύναμη ψυχής και παράδειγμα ζωής. Όσοι επιθυμούν να συνεισφέρουν, μπορούν να καταθέσουν την οικονομική τους βοήθεια στους παρακάτω λογαριασμούς:

1]. Νέα ΣΠΕ Αγλαντζιάς : CY14007042100000000020162227 – SWIFT NUMBER: CCBKCY2N

2]. Ελληνική Τράπεζα: CY43005001120001121054591900 – SWIFT NUMBER: HEBACY2N

Όνομα: Μαρία Δημητρίου

[Διευκρινιστικά, η «Νέα ΣΠΕ Αγλαντζιάς» είναι μια Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία, με έδρα την Κύπρο, που ιδρύθηκε το 1948 για να προστατεύσει τα εισοδήματα των πολιτών από την εκμετάλλευση της τοκογλυφίας και που σήμερα δραστηριοποιείται σε πολλούς τομείς, ένας απ’ τους οποίους είναι και η συμμετοχή στην οργάνωση φιλανθρωπικών εκστρατειών. Για περισσότερες πληροφορίες:

http://aglantzia.net16.net ]

Υποθέτω (με κάποια επιφύλαξη) πως, αν δεν υπάρχει στην πόλη σας υποκατάστημα της Ελληνικής Τράπεζας, μπορείτε να καταθέσετε το ποσό σε κάποια άλλη τράπεζα και από αυτή να μεταφερθούν τα χρήματα στους λογαριασμούς της Μαρίας, μέσω διατραπεζικής συναλλαγής.

Πάμε, παιδιά, να κάνουμε όλοι μαζί την προσπάθειά μας!

Πιστεύω στη δύναμη της συλλογικότητας που μπορεί να κάνει θαύματα με τη βοήθεια της τεχνολογίας!

Έχουμε αποδείξει ότι το διαδίκτυο μας φέρνει πιο κοντά και μας ενώνει. Ας αποδείξουμε τώρα πως δε μας ενώνουν μόνο φιλοσοφικές ανησυχίες, μουσικές προτιμήσεις και η απλή ανάγκη για επικοινωνία!

Ας κάνουμε μαζί την υπέρβαση! Το ξέρω ότι μπορούμε!

Δώστε ό,τι θέλει ο καθένας απ’ το υστέρημά του και διαδώστε την εκστρατεία μας σε γνωστούς και άγνωστους! Ίσως έχει κάποιος πρόσβαση σε τηλεοπτικούς και ραδιοφωνικούς σταθμούς και σε εφημερίδες. Αν δώσουμε μεγάλη δημοσιότητα, θα το σώσουμε το κορίτσι!

Όσοι θέλετε να επισκεφτείτε το αρχικό μπλογκ της Μαρίας, μπείτε στο:

www.mariatweety.blogspot.com

Αν θέλετε να μάθετε περισσότερες πληροφορίες για την κατάστασή της και να επικοινωνήσετε προσωπικά με την ίδια, μπορείτε να της στείλετε e-mail στην ηλεκτρονική διεύθυνση:

mariademetriou@ymail.com

Με τον τρόπο αυτό, μπορεί να σας στείλει και μια πρόσκληση για να μπείτε στο δεύτερο μπλογκ, το οποίο λειτουργεί μόνο για φίλους που επιλέγει η ίδια η Μαρία, γιατί θέλει να αποφύγει διάφορους ενοχλητικούς που έγραφαν ανοησίες στο αρχικό μπλογκ.

Με αυτά σας αφήνω και σας ευχαριστώ εκ των προτέρων για την προσπάθειά σας!

Πολλά φιλιά Καπετάν-Φώτης

Η αγάπη είναι φώτιση

.

Μια ευχή μονάχα αν έμενε να κάνω,

.

για αγάπη θα την χάλαγα κι αυτή

.

Όχι να βρω αγάπη στη ζωή μου

.

Όχι να μ’ αγαπήσουν πιο πολύ

.


.

Να μάθω πρώτα εγώ να αγαπάω αληθινά,
.

με αμόλυντη απ’ τον χρόνο, την εξάρτηση αγάπη

.

να κάψω όλα τα είδωλα που βρήκα δανεικά

.

σκορπίζοντας τις στάχτες τους στου ορίζοντα την άκρη

.

.

Φώτιση είναι η υπέρβαση της λήθης λένε κάποιοι

.

ποιο πρόσωπο να φόραγα προτού να γεννηθώ ;

.

τι άραγε θα μείνει από μένα όταν πεθάνω ;

.

Φώτιση είναι η τέλεια, η υπέρτατη αγάπη

.

.

Συνοδοιπόροι είμαστε με τον ίδιο προορισμό ...

Ανωριμότητα

Παντού ολόγυρα πόνος και θάνατος,

σκοτάδι άμετρο,

της παρακμής αναμφισβήτητα σημάδια.

Κι όμως εγώ είμαι χαρούμενος

κι απολαμβάνω ήρεμος

τη σιωπή που ανατέλλει

μέσα στις διάφανες προσευχές

που στολίζουν τα χείλη μου.

Σε συμβουλεύω,

πριν βιαστείς να με επικρίνεις

για την αδιάφορη, ανάλγητη

και ανώριμη στάση μου,

σκύψε και ρίξε μια ματιά

μες στα υπόγεια ύδατα

που σκάβουν πόντο πόντο

απ’ την αρχή του χρόνου

τα γρανιτένια της ψυχής σου πετρώματα.

Όπως θα στάζει μέσα σου το φως

σταγόνες θεϊκής αφής,

κόμπους ουράνιας δροσιάς,

κύματα αρμονίας,

θα εκπλαγείς,

θα αντιληφθείς

και θα με καταλάβεις…

Αμνησία

Δως μου το χέρι σου

.

Κράτησε με

.

Τράβα με κοντά σου

.

Βοήθα με να ανέβω

.

Απάλλαξε με από τα πάθη μου

.

Κι όμως έχεις τη δύναμη να το κάνεις μόνος σου

.

Μη φεύγεις σε παρακαλώ, άκουσε με

.

Χρειάζομαι τη βοήθεια σου

.

Θα ‘θελα να σου μοιάσω

.

Να γίνω κι εγώ … άγγελος

.

Είσαι ήδη άγγελος αλλά δεν το θυμάσαι

.

… Είμαι ήδη; … και δεν το θυμάμαι ; …

.

Μην ανησυχείς, θα το θυμηθείς

Συνοδοιπόροι είμαστε με τον ίδιο προορισμό...

Ανοχή

Χρειάστηκε να περάσουν κάμποσες γενιές

μέσα στη δυσοσμία και στη λάσπη

όπου το βύθισμα κι η παρακμή γίνονταν επιστήμη

- σαν μέσα σε κινούμενη άμμο μαζί βουλιάζαμε –

ώσπου επιτέλους έμαθα να σκύβω

μηχανικά κι υποσυνείδητα τον κουρασμένο μου τράχηλο

και με τη δέουσα δουλοπρέπεια να ψιθυρίζω:

“Μάλιστα, αφέντη!”

Ως πότε, βρε άθλιοι, θα εξαργυρώνατε την ανοχή μου;…

Μην απορείτε τώρα που με βλέπετε

να εγείρομαι ετοιμοπόλεμος με μάτια φλογισμένα,

διεκδικώντας όσα μου στέρησε η δειλία μου.

Όχι, δε σας μιλώ για εκδίκηση και μίσος…

Την τάξη μόνο να αποκαταστήσω ήρθα…

Ερωτήματα γενεθλίων...

Πριν από 32 χρόνια...το σωτήριο έτος 1978...γεννήθηκε στους Αμπελόκηπους της Αττικής
ένας "καπετάνιος", που επρόκειτο να εξελιχθεί σε...φιλόδοξο θεράποντα της ποιητικής τέχνης και φυσικά σε...μπλόγκερ, χάκερ και όλα τα συναφή!...

Εδώ και 2 ώρες λοιπόν, μπήκα στα 33...μια ηλικία άκρως συμβολική για ευνόητους λόγους...


Έχω λοιπόν μπροστά μου κάτι λιγότερο από ένα χρόνο μέχρι να...σταυρωθώ!...

Τι λέτε;...
Προλαβαίνω να κάνω αρκετούς εχθρούς, πρόθυμους να με οδηγήσουν στον "Γολγοθά";...


Και πώς αλλιώς μπορεί να κάνει κάποιος εχθρούς, παρά λέγοντας αλήθειες που πονάνε σε αυτιά και καρδιές που δε θέλουν να τις ακούσουν;...

Αυτό άλλωστε δεν έκανε κι ο Ναζωραίος πριν 2000 χρόνια;...

Δημοτικό

">

Τρία πουλάκια κάθονταν ψηλά σε μαύρο πύργο,

το ‘να κοιτάει τη Ζάκυνθο, του Σολωμού το λόφο,

τ’ άλλο τις χιονοσκέπαστες κορφές του Ταϋγέτου,

το τρίτο το πικρότερο τ’ Αχέροντα τα μέρη

που ‘ναι τα μαύρα τα νερά κι οι πύλες του θανάτου.

Δεν κελαηδούσαν σαν πουλιά μηδέ σαν χελιδόνια

μον’ κελαηδούσαν κι έλεγαν ανθρωπινή κουβέντα:

«Για ιδές θάμα κι αντίθαμα που γίνεται στον κόσμο,

με δυο φτερούγες χρυσαφιές στους ώμους φυτρωμένες

να γελοπαίζει ο Χάροντας στους ουρανούς πετώντας

κι απ’ τη φαρέτρα να τραβά βέλη φαρμακεμένα

και να δοξεύγει τους θνητούς, στο χώμα να τους ρίχνει.

Κι όποιος δεχτεί τη σαϊτιά τα μάτια του θολώνουν

και η ψυχή του πνίγεται σε βουερό σκοτάδι

κι εκεί προσμένει ο Έρωτας στου ποταμού την όχθη

μέσα στη βάρκα του σκυφτός κρατώντας το δρεπάνι,

δίνει η ψυχή τον οβολό και την κερδίζει ο Άδης!»…

Υλικές, συναισθηματικές, διανοητικές δεσμεύσεις

Το ουσιαστικότερο βήμα που πρέπει να κάνει ο άνθρωπος είναι να σβήσει τον δικό του «ήλιο» που αντιμάχεται «Εκείνον». Να καταργήσει το προσωπικό του «εγώ», για να ενταχθεί αυτόματα στην κατάσταση πριν από την πτώση. Στην εποχή που ο ομφάλιος λώρος τον συνέδεε ακόμα με το Θείο. Την εποχή που η Γνώση εισέρρεε άφθονη, λούζοντας το «Είναι» του με Φως. Η Γνώση που ανοίγοντας το δρόμο της Ψυχής καλεί το Πνεύμα να ανταποκριθεί προς την Αλήθεια. Καλεί το Πνεύμα να απαγκιστρωθεί από τις άγκυρες που το κρατούν στη γη, να πετάξει και να ενωθεί με το Θεό, που σαν πρωταρχική ιδέα ενυπήρχε μέσα του.

Η αιτία που μας κρατάει δέσμιους της γης και δεν μας αφήνει να πετάξουμε είναι κυρίως η εξάρτηση μας από την ύλη. Εκτός όμως από την ύλη, αλυσίδες που δένουν το πνεύμα μας στις μορφικές εκδηλώσεις μιας δεδομένης χρονικής στιγμής, μπορούν επίσης να γίνουν το συναίσθημα και η διάνοια. Όσο αυτά κυριαρχούν, το πνεύμα μας καθηλώνεται στο χώρο και το χρόνο, χάνοντας τη γνώση της οικουμενικότητας των αισθήσεων. Δυστυχώς οι πιο λεπτές μορφές δεσμεύσεων είναι πάντα και οι πιο επικίνδυνες. Γιατί θέλοντας και μη, όταν τις παρατηρούμε από την υλική μας κατάσταση, τις μεγαλοποιούμε, τις ωραιοποιούμε και τις θεωρούμε οικουμενικές.

Στο όνομα της υποτιθέμενης αγάπης, όταν αυτή δεν είναι παρά ένα συναίσθημα, παραμερίζεται η Οικουμενική Αγάπη. Στο όνομα της παντογνωσίας όταν αυτή δεν είναι παρά διανοητικές, εξωτερικές γνώσεις, δεν δίνεται χώρος στη Θεία Γνώση. Έτσι ο άνθρωπος τελματώνεται στην ύλη με την ψευδαίσθηση της σωστής επιλογής. Αυτή είναι και η δυσκολότερη κατάσταση. Η ψευδαίσθηση της σωστής επιλογής είναι εκείνη που αποκοιμίζει την αναζήτηση της τελείωσης.

Οι άνθρωποι που έχουν πνευματικές ανησυχίες, που έχουν διαμορφώσει διαχρονικά ένα πνεύμα υψηλό και ένα ήθος αξιόλογο, κατά κανόνα ξεπερνούν τις βαριές υλικές δεσμεύσεις, αλλά κινδυνεύουν να τελματωθούν από λεπτότερες και πιο αιθέριες. Αυτό που θα πρέπει να καταδειχθεί σ’ αυτή την ομάδα ανθρώπων, είναι να μάθουν να κοιτάζουν μέσα τους. Μπορεί να είναι ήδη προετοιμασμένοι αρκετά να δεχθούν την Θεία Αλήθεια. Όμως πρέπει να καταλάβουν ότι Αυτή δεν είναι εκείνη που μέχρι σήμερα κατείχαν. Δεν είναι αυτή που έχουν κατά καιρούς ανακαλύψει σε κείμενα ή σε εξωτερικά τυπικά.

Το γεγονός ότι μέσα σ’ όλα αυτά υπάρχουν Ακτίνες Φωτός, δυσκολεύει τα πράγματα. Ο Θείος Σπινθήρας, που κατοικεί μέσα τους, αναγνωρίζει τις ακτίνες φωτός που διασώθηκαν ανάμεσα στο πλήθος των επίκτητων γνώσεων και ανταποκρίνεται σ’ αυτά τα ψήγματα Αλήθειας, γιατί διψάει για την Αλήθεια. Εκεί λοιπόν που βρίσκει αυτά τα ψήγματα έλκεται ισχυρά και νομίζει ότι αν παραμείνει και ψάξει και «μυηθεί» περισσότερο, τότε θα μπει στην Αλήθεια. Γι’ αυτό επιμένει, γι’ αυτό έλκεται και ίσως πολλές φορές γι’ αυτό τελματώνεται.

Αυτό που είναι απαραίτητο να κατανοήσει ο άνθρωπος, είναι ότι ενώ σε εξωτερικούς χώρους μπορεί να βρει ίχνη Αλήθειας, μέσα του, στο Άχωρο και Άχρονο, θα βρει την Πλήρη Αλήθεια. Πρέπει να νιώσει ο ίδιος την Αλήθεια. Γιατί ο ίδιος είναι Θεός. Δηλαδή, η Αλήθεια! Πρέπει πρώτα να καταλάβει ότι αυτό που βρήκε έξω από το Θείο Εαυτό του δεν είναι, ούτε μπορεί να εξελιχθεί στην Πλήρη Αλήθεια. Έπειτα, κι αφού έχουμε το δεδομένο ότι ψάχνει, να κάνει μια στροφή 180 μοιρών και να κατανοήσει ότι ο ίδιος έχει την Αλήθεια μέσα του. Αρκεί να καθαρίσει το «Είναι» του και να ψάξει με σεβασμό στο κέντρο των Ουρανών του. Στη σύνδεση του με την Αλήθεια. Στη σύνδεσή του με το Θεό.

.

.

“Η γνώσις φυσιεί (προκαλεί έπαρση),

η δε αγάπη οικοδομεί”

.

Απόστολος Παύλος

Συνοδοιπόροι είμαστε με τον ίδιο προορισμό...