Σάββατο, 20 Φεβρουαρίου 2010

Άνθρωπε αγάπα !

Καλησπέρα

Μόλις γύρισα από μια μεσημεριανή σαββατιάτικη έξοδο με τρεις πολύ καλούς φίλους και μου ήλθε η διάθεση να μοιραστώ λίγες σκέψεις μαζί σας. Τι θα μπορούσα να γράψω όμως που να καταφέρει λίγο να αγγίξει τις καρδιές σας ; Ίσως αν περιγράψω αυτό που βιώνω τα τελευταία χρόνια. Και δεν είναι κάτι που διάβασα. Δεν έχει σχέση με εξωτερική γνώση. Κάρμα, μετενσάρκωση, ζεν, τάο, τσάκρας, κουνταλίνη και όλα όσα πρόσφατα έγιναν τόσο πολύ της μόδας. Ίσως αν μοιραστώ μαζί σας το μυστικό της ζωής μου. Και πάντα να ξέρετε ότι κάθε μυστικό είναι κρυμμένο στο πιο φανερό σημείο. Ανοίξτε όλα τα ιερά βιβλία και ψάξτε το κοινό σημείο τους. Και θα το βρείτε. Είναι το πιο δυνατό όπλο. Αυτό που θα εξοντώσει όλους τους εχθρούς σας. Αμφιβάλετε ;



Μπορείτε αυτή τη στιγμή να αγαπήσετε αληθινά αυτόν που θεωρείτε εχθρό σας ; Την επόμενη στιγμή ο εχθρός σας δεν υπάρχει πια. Η προϋπόθεση είναι να έχουμε ισχυρή αυτοεκτίμηση και αυτό επιτυγχάνεται αν αγαπήσουμε αληθινά τον εαυτό μας. Ο υπέροχος Λάο Τσε, αυτός ο μεγάλος ευγενικός δάσκαλος είχε πει ότι είμαστε ήδη όλοι τέλειοι. Πάντα με συγκινούσε αυτή η ρήση.

Αρχίζεις λέγοντας : «Ναι αγαπώ τον εαυτό μου εδώ που βρίσκεται με όλους τους εθισμούς και τους περιορισμούς του, όμως δε σημαίνει ότι θα βρίσκομαι και αύριο εδώ. Σημαίνει απλώς ότι μ’ αρέσει ο εαυτός μου εδώ που βρίσκεται τώρα. Είμαι σπουδαίος. Και ξεκινάω. Ξεκινάω να αγαπήσω ολόκληρο τον κόσμο. Τον άλλο μου εαυτό.»

Η αγάπη όλα τα υπομένει
η αγάπη όλα τα ελπίζει
δίνει ζωή στην οικουμένη
κι η γη γυρίζει - κι η γη γυρίζει

τραγούδησε ο Κώστας Χατζής σε στίχους της Σώτιας Τσώτου

Τι όμορφο τραγούδι !

Αγάπα άνθρωπε. Αυτό είναι το κλειδί. Αυτό είναι η αρχή και το τέλος.
.
Στη σημερινή κοινωνία που εμείς δημιουργήσαμε, η λέξη αγάπη ακούγεται συχνά. Φεύγει από τα χείλια μας με επιπολαιότητα, χωρίς ούτε καν να την αντιλαμβάνεται η ψυχή μας. Η λέξη αυτή, που και το ψιθύρισμα της δονεί τα σύμπαντα, δεν ταρακουνάει καθόλου την καρδιά μας. Αλλοίμονο ! Έχουμε τόσο φροντίσει να περιβάλλουμε την ψυχή μας με περιβλήματα, ώστε να μην την φτάνουν οι Θείοι Αναπαλμοί. Η ύλη που θελήσαμε να υποτάξουμε, μας υπόταξε τελικά. Η τύφλωσή μας είναι τόσο μεγάλη που βλέπουμε το φως για σκοτάδι.

Όταν αγάπη ονομάζουμε τις συγκινησιακές μας φορτίσεις και τους επιπόλαιους συναισθηματισμούς μας, έχουμε ποτέ συλλογιστεί πόσο διαστρεβλώνουμε την Θεία Ουσία της Ύπαρξης ; Την δική μας Θεία Ουσία ; Μα η αγάπη υψώνεται πάνω από τέτοιες μικρότητες, πάνω από όλα. Γιατί η αγάπη είναι ο Θεός, η αγάπη είναι ο νόμος που συντονίζει όλη την πλάση. Δεν είναι δυνατό να την υποδουλώνεις μέσα στα ελαττώματα και το υλικό σου πεδίο. Καλύτερα προσπάθησε να βάλεις έναν αετό πίσω στο τσόφλι από όπου βγήκε, παρά να περιορίσεις το Άπειρο και να καθορίσεις τον χώρο που καταλαμβάνει…


Η αγάπη δεν κατέχει, ούτε κατέχεται. Η αγάπη αρκείται στην αγάπη. Δεν γνωρίζει ζήλια, ούτε ανταμοιβή, ιδιοκτησία ή θυμό. Δεν δίνει τίποτα, παρά μόνο από τον εαυτό της και δεν παίρνει τίποτα παρά μόνο από τον εαυτό της. Είναι άφθαρτη και αιώνια, δεν κουράζεται και πάντα ελπίζει. Η αγάπη είναι ένωση και δεν δέχεται μέσα της τίποτα που να διαχωρίζει.

Το μίσος, το μόνο που γνωρίζει είναι ο χωρισμός. Γι’ αυτό στην κοινωνία μας τα πάντα είναι χωρισμένα. Ο εαυτός μας απ’ τον εαυτό μας, το δικό μας από του άλλου. Μαχόμαστε χωρίς να αντιλαμβανόμαστε ότι πολεμάμε το άλλο μας μισό. Και φυσικά πουθενά δεν οδηγούμαστε. Πολλές φορές νομίζουμε ότι αγαπάμε κι αυτό μας γεμίζει ευτυχία. Είναι κι αυτό όμως ένα τέχνασμα του μίσους, για να μας καθησυχάσει και να μας αποκοιμίσει. Γιατί αγαπάμε με το νου μας που γνωρίζει μόνο να χωρίζει. Κι αν αγαπάμε καμιά φορά με την καρδιά μας, παρεμβάλλουμε σ’ αυτήν τόσα στοιχεία, που δεν βγαίνει παρά μια φριχτή παραποίηση.
.
.

Ας δοκιμάσουμε να γίνουμε σαν τα δέντρα, που απλόχερα προσφέρουν τους καρπούς τους σε όλους, χωρίς καμιά διάκριση και χωρίς να ζητούν κανένα αντάλλαγμα. Αυτή η προσφορά είναι η ανάγκη τους και η ζωή τους. Ας δοκιμάσουμε να γίνουμε σαν τα πουλιά που συνεχίζουν να πετούν στον ουρανό και να κελαηδούν, παρόλο που τα πυροβολούν και τα σκοτώνουν οι αδαείς κυνηγοί. Ας δοκιμάσουμε να γίνουμε σαν τα λουλούδια που σκορπίζουν το άρωμά τους παρόλο που τα κόβουν. Ας το δοκιμάσουμε. Και το αποτέλεσμα μπορεί να μας εκπλήξει. Αυτή η αγάπη θα μας κάνει άφθαρτους. Αυτή η αγάπη θα μας κάνει αιώνιους. Αυτή η Αγάπη θα μας καταστήσει Θεούς !
.
Δεν ξέρει η αγάπη μοιρολόι
αρχή και τέλος δεν γνωρίζει
χτυπάει τ' αόρατο ρολόι
κι η γη γυρίζει - κι η γη γυρίζει


Άνθρωπε, αγάπα !!!
.

Συνοδοιπόροι είμαστε με τον ίδιο προοριαμό ...

8 σχόλια:

Fotis είπε...

Καλημέρα, συγκυβερνήτη!

Βλέπω ξαναβρήκες τον καλό σου εαυτό!
Μετά από τις ριψοκίνδυνες απόπειρες ανταρσίας, επέστρεψες στο σωστό δρόμο και στις τόσο μεστές νοήματος αναρτήσεις σου!
Μου αρέσει που αγγίζεις συνεχώς το σπουδαιότερο φιλοσοφικό και υπαρξιακό θέμα: την αγάπη! Εξαιρετική προσέγγιση, φίλε!

Ως "κολλημένος" με τα λόγια του Ιησού, οφείλω να παραθέσω και τις ευαγγελικές περικοπές:

"Εγώ δε λέγω υμίν, αγαπάτε τους εχθρούς υμών, ευλογείτε τους καταρωμένους υμάς, καλώς ποιείτε τοις μισούσιν υμάς και προσεύχεσθε υπέρ των επηρεαζόντων υμάς και διωκόντων υμάς" (Ματθ., ε', 44)
"Αγαπήσεις τον πλησίον σου ως σεαυτόν" (Ματθ., κβ',39)
"Αύτη εστίν η εντολή η εμή, ινά αγαπάτε αλλήλους καθώς ηγάπησα υμάς. Μείζονα ταύτης αγάπην ουδείς έχει, ίνα τις την ψυχήν αυτού θη(=θυσιάσει) υπέρ των φίλων αυτού" (Ιωάν., ιε', 12-13)

Πέρα από τις θεωρίες και τα μεγάλα λόγια, που όλοι λέμε στον εαυτό μας και στους άλλους, αν εφάρμοζε καθένας μας την εντολή της αγάπης προς τον εαυτό του,τους φίλους και τους εχθρούς του, μέσα σε λίγα χρόνια θα άλλαζε όλος ο κόσμος και θα βιώναμε καθημερινά τη "Βασίλεια των Ουρανών", όχι σε κάποια μεταθανάτια ζωή αλλά ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ!

Τις καλημέρες μου!...

delta είπε...

@ Fotis

Καπετάνιε μου

Μη σε ξεγελάνε τα γλυκόλογα μου για αγάπες και λουλούδια. Να σε υπνωτίσω προσπαθώ, ώστε η δεύτερη ανταρσία που θα ξεσπάσει εντός ολίγου, με πρωτοστάτη φυσικά εμένα, να επιτύχει αυτή τη φορά !

Πέρασαν 2000 χρόνια από την εμφάνιση του Ιησού στον πλανήτη μας και τι άλλαξε ; Πως τολμάμε να αποκαλούμαστε χριστιανοί όταν δεν εφαρμόζουμε τα λόγια του ; Όταν δεν ακολουθούμε το παράδειγμά του ;

Αν μαθαίναμε και εφαρμόζαμε την αγάπη, ολόκληρος ο κόσμος θα άλλαζε όπως λες. Το πρώτο βήμα όμως είναι να «διαλέξεις» τον εαυτό σου.

Διάλεξε τον εαυτό σου. Πάψε να τον μισείς. Πάψε να τον υποτιμάς. Αγκάλιασε τον και πες του : «Ξέρεις, είσαι πολύ ωραίος ! Μπορεί να έχεις μεγάλη μύτη, ρυτίδες, λίγα μαλλιά, αλλά είσαι ο μόνος, δεν έχω άλλον!». Όταν θα συμφιλιωθούμε με τις αδυναμίες μας θα έχουμε πετύχει. Δεν είναι οι αδυναμίες μας ο εαυτός μας. Είναι ένα μικρό κομμάτι του. Ο εαυτός μας είναι πολύ μεγαλύτερος. Είναι απεριόριστος.

«Αγάπα τον πλησίον σου ως σεαυτόν»

Το πρώτο μέρος προϋποθέτει το δεύτερο ! Αλλιώς, αν δεν αγαπάς τον εαυτό σου, ως τι θα αγαπήσεις τον πλησίον σου ;

Το άρθρο αναρτήθηκε ταυτόχρονα σε «Ξάνθη Φιλοσοφείν» και «Εσωτερικά Μονοπάτια» σε μια προσπάθεια να το διαβάσουν περισσότεροι συνάνθρωποι μας.

Καλή Εβδομάδα να έχουμε

Nath είπε...

Στα Εσωτερικά Μονοπάτια…. αναζητήσεις, σκέψεις και προβληματισμοί…..

Τι είναι η Αγάπη?

Ποιος γνωρίζει?

Ποιος τη βιώνει?

Είναι σίγουρος κάποιος ότι αυτό που νιώθει/βιώνει ή σκέφτεται είναι Η Αγάπη?

Ποιά είναι η σχέση μου μαζί της?

Το πλησιάζω διανοητικά και σκέφτομαι…, στην τριάδα Πατήρ / Υιος / Αγ. Πνεύμα έχω διαβάσει ότι μάλλον συνδέεται με τον Υιό…..Μου κολλάει αυτό….συνεχίζω…

Ποιά είναι η σχέση μου με τον Υιό?

Τι σημαίνει Υιός για μένα?

Πόσο τον γνωρίζω?

Πιστεύω σε Αυτόν?

Τι αισθάνομαι / διαισθάνομαι όταν τον φέρνω στο νού?
Τι όταν τον φέρνω στην καρδιά?

Καταλαβαίνω ότι τα παραπάνω είναι σκέψεις/ερωτήματα προσωπικά και όχι κάποια άποψη ή θέση για την Αγάπη.

Ομως δεν «γνωρίζω» τι σημαίνει η Αγάπη.

Το μόνο που αντιλαμβάνομαι είναι αυτό που αισθάνομαι για τους ανθρώπους, τα ζώα, τη φύση, τον πλανήτη τον ίδιο και κάποιες φορές ακόμα και το διάστημα.
Και δεν είναι πάντα ίδιο ποιοτικά ούτε της ίδιας έντασης.

Αν στραφώ στον εαυτό μου και μου κάνω την ερώτηση με αγαπώ?
Και πάλι η απάντηση είναι δεν γνωρίζω.
Το μόνο που γνωρίζω είναι ότι προσπαθώ να καταλάβω
...τι είμαι και... ποια είμαι.

Φίλε Delta, διαβάζοντας ένα σχόλιό σου στο Ξάνθη…. Αναρωτήθηκα…..
Τώρα όλα αυτά που έγραψα σε ποιο κέντρο ανταποκρίνονται άραγε
3ο, 4ο , 5ο , 6ο ?

Κάποιες φορές νιώθω ότι είμαστε σαν δέντρα χωρίς ρίζες στη Γη και χωρίς απολήξεις στον ουρανό…..

Καλή-νύχτα....!

ANAZHTHΣH είπε...

Μοιάζει απλό το νόημά της,είναι;...θα το γνωρίσουμε όταν τη βιώσουμε, όταν θα έχουμε καλύψει αρκετά χιλιόμετρα προσωπικού αγώνα-μήπως αποκαλύπτεται απρόσμενα κάποιες ευλογημένες στιγμές;έτσι χάρισμα...
Γλυκύτατες και οι μικρές της δόσεις που προγευόμαστε.
Καλό βράδυ φίλοι μου.

delta είπε...

Αχ δεν ξέρω πια τι να κάνω με σας…

Γράφω για τον έρωτα και παθαίνετε ομαδικό σατόριασμα.

Γράφω για την αγάπη και σαν πιάνουν τα υπαρξιακά σας. Ποιος είμαι εγώ ; που πάω ; τι δουλειά έχω εδώ ; και τέτοια …

Να σε ρωτήσω κι εγώ λοιπόν Ναθ. Επειδή δεν έχω δοκιμάσει ποτέ μου, για πες μου τι γεύση έχει η παπάγια ; Θέλω νοητικά να αντιληφθώ πως είναι να τρως παπάγια. Μάλιστα ! Τι ; Δεν γίνεται ; Και πως περιμένεις νοητικά να αντιληφθείς τι είναι αγάπη αν δεν αγαπήσεις, τι είναι έρωτας αν δεν ερωτευτείς, τι είναι ζωή αν εν αποφασίσεις να ζήσεις.

Παρ’ όλα αυτά :

"Τι είναι η Αγάπη?"

Το δυνατότερο συναίσθημα. Αυτό που διαλύει την εγωιστική νοοτροπία που έχουμε λανθασμένα αποκτήσει και μας ενώνει με τον συνάνθρωπο.

"Ποιος γνωρίζει?"

Αυτός που την βιώνει

"Ποιος τη βιώνει?"

Εσύ αν αποφασίσεις να γκρεμίσεις τα τείχη σου και να παραμείνεις ανοιχτή και ευάλωτη

"Είναι σίγουρος κάποιος ότι αυτό που νιώθει/βιώνει ή σκέφτεται είναι Η Αγάπη?"

Απόλυτα σίγουρος όταν καταφέρει να βιώσει την πραγματική αγάπη

"Ποιά είναι η σχέση μου μαζί της?"

Εσύ είσαι η αγάπη

"σε ποιο κέντρο ανταποκρίνονται άραγε
3ο, 4ο , 5ο , 6ο ?"

τι σε νοιάζει ; η αγάπη θα σε πάει κατευθείαν στο 7ο !

(Όσο το σκέφτομαι τόσο περισσότερο αρχίζει να μου αρέσει το Ναθ ! Τι λες κι εσύ κάπτεν Φώτη ;)

ουφ με κούρασες σήμερα...

σε προτιμώ σατοριασμένη !!!

delta είπε...

@ ANAZHTHΣH

Έτσι μπράβο Αναζήτηση

Ναθ, για σένα τα έγραψε ;-)

Μια καλή μέρα να έχουμε γεμάτη αγάπη !

(ααα θα ξαναγράψω για τα σατόρια...)

ΦΥΡΔΗΝ-ΜΙΓΔΗΝ είπε...

"Η αγάπη όλα τα υπομένει
η αγάπη όλα τα ελπίζει
δίνει ζωή στην οικουμένη
κι η γη γυρίζει - κι η γη γυρίζει"

Απίστευτοι στη σύλληψη μα τόσο αληθινοί και ουσιώδεις στίχοι, όσο ουσιώδες και το συναίσθημα της αληθινής αγάπης, που -μα την πίστη μου- πέρα από τον άνθρωπό μου πουθενά δεν τη συνάντησα ανυστερόβουλη...
Καλώς "σε" και "σας" βρήκα,

Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές

delta είπε...

@ ΦΥΡΔΗΝ-ΜΙΓΔΗΝ

Μα αν βρήκες ανυστερόβουλη αγάπη στον άνθρωπό σου είσαι ήδη ο πιο τυχερός άνθρωπος του κόσμου !

Καλώς σε βρήκαμε φίλη μας